«تیوال» به عنوان شبکه اجتماعی هنر و فرهنگ، همچون دیواریاست برای هنردوستان و هنرمندان برای نوشتن و گفتوگو درباره زمینههای علاقهمندی مشترک، خبررسانی برنامههای جالب به همدیگر و پیشنهادن دیدگاه و آثار خود. برای فعالیت در تیوال
به سیستم وارد شوید
یکی از بی معنی ترین نقدها : جمعیت تماشاچی حاضر در سالن کم بود ، باید میدونستم اجرای بدیه!
خب سالن اجرای ماکان بند شلوغه یا تکنوازی آقای حسین علیزاده؟!
شمایی که تئاتر یا کلا هر شاخهای از هنر متعالی رو برای سپری کردن اوقات فراغت خودتون انتخاب میکنید ، از قشر فرهیخته جامعه هستید ، لطفا نقد و بازخورد منطقی تری داشته باشید ، الان همین افراد برن سمت ابتذال همایت مالی و جایگاهی بیشتری در انتظارشونه نسبت به اجرای تئاتر فلسفی.
یادمون باشه این مخاطبه که به انتخاب بین مسیر ابتدال و معناگرایی جهت میده.
واقعا این حجم از بازخورد مغرضانه رو درک نمیکنم ، چرا از داد بیداد و تشویش صحنه شکایت میکنید وقتی اصل داستان با همین رویه منتقل میشه ، مگه میشه آشفته خیالی فردی رو که به پوچی رسیده و وارد پروسه «کالیگولا» شدن ، شده و یک قدمی فروپاشیه با چیزی به غیر از این به تصویر کشید؟!!
یا این چه نقدیه که به خاطر عدم تفهیم بنده ، مونولوگ فلسفی ، موضوع فلسفی ، داد زدن بازیگری که باید داد بزنه ، تعدد کاراکتر... اجرای بدیه! مگه ساده فهمی ، پارامتر خوب بودنه؟!!!
بله منم نقد دارم به این اجرا : ضعف انتخاب و کیفیت صدا در اجرای موسیقی ، طراحی لباس ، عدم ارائه پیشنیاز ذهنی به مخاطب عام بر خلاف گفته قبل از اجرا که این اثر نیازی به پیش مطالعه ندارد.
اجرا به لحاظ موضوعی قابل ستایش بود : پوچ انگاری ، سطحی بودن بشر امروزی ، نقد رفتاری دو جنس در رابطه عاطفی... .
در همین -به قول شما داد بیداد- حین اجرای پرده اول ، کلمهٔ «زیبایی» از دو حیث معنایی در قالب فلسفه بررسی شد ، و صدها مثال دیگه که باعث میشه این اجرا از حیطه سطحی بودن خارج شه.
بنده به صورت کاملا تصادفی و بدون معرفی اجرا رو دیدم ، در آخر هم از عوال اجرا قدردانی کردم و انتقادات خودم رو با بیان سازنده در میان گذاشتم.